Eskulap dla pacjentów | Zalecenia
Przygotowanie do badań
- Przygotowanie do gastroskopii
W dniu poprzedzającym badanie spożyć lekkie śniadanie, na obiad tylko tylko zupę zmiksowaną - krem, można pić dowolną ilość wody mineralnej niegazowanej do 6 godzin przed badaniem.
O godzinie 19 należy rozpuścić zawartość 1 buteleczki Fleet Phospho-soda w 1 szklance zimnej wody i powoli wypić w ciągu 1 godziny, następnie wypić co najmniej 1 szklanką chłodnej wody.
W dniu badania o godzinie 8 rano należy wypić kolejną dawkę Fleet Phospho-soda - zawartość jednej buteleczki rozpuścić w 1 szklance wody, popić co najmniej jedną szklanką chłodnej wody).
Przy zastosowaniu preparatu Fortrans
W dniu poprzedzającym badanie spożyć lekkie śniadanie, na obiad zjeść tylko zupę zmiksowaną - krem, można pić dowolną ilość wody mineralnej niegazowanej do 6 godzin przed badaniem.
W dniu poprzedzającym badanie od godziny 16 do 19 należy wypić 1,5 litra wody + 1,5 saszetki Fortrans. Kolejne 1,5 litra wody + 1,5 saszetki Fortransu należy wypić w dniu badania od godziny 8 do 10 rano.
- Przygotowanie do rektoskopii
W dniu badania nie należy jeść, można pić niegazowaną wodę. O godzinie 8 rano zastosować kolejną wlewkę doodbytniczą (Enema, Rectema lub Rectanal).
- Przygotowanie do biopsji cienkoigłowej
- Przygotowanie do badania kapsułą endoskopową
Po połknięciu kapsułki pić około 250 ml wody na godzinę. Po 4 godzinach od połknięcia kapsułki można zjeść lekki posiłek. Po 8 godzinach po połknięciu kapsułki można zjeść obiad.
- Przygotowanie do badania USG jamy brzusznej
Przed badaniem USG należy unikać palenia tytoniu, żucia gumy, prowadzenia długich rozmów – czynności te mogą powodować połykanie powietrza, którego obecność w jelitach utrudnia ocenę niektórych narządów. Osoby z nadwagą, zaparciami, wzdęciami lub po przebytych zabiegach operacyjnych przewodu pokarmowego powinny przez 3 kolejne poprzedzające badanie zażywać preparat Espumisan (3 razy dziennie po 2 kapsułki).
INNE ZALECENIA
Zaleca się systematyczne samobadanie piersi (od 18 roku życia raz w miesiacu), a ponadto:
- od 20 do 39 roku życia badanie piersi przez lekarza i badanie USG co 24 miesiące,
- od 40 do 49 roku życia badanie piersi przez lekarza i badanie USG co 12 miesięcy, badanie mammograficzne co 24 miesiące,
- od 50 do 59 roku życia badanie piersi przez lekarza i badanie USG co 6 miesięcy, badanie mammograficzne co 12 miesięcy,
- po 60 roku życia badanie piersi przez lekarza i badanie USG co 12 miesięcy, badanie mammograficzne co 24 miesiące.
Samobadanie piersi
Przed badaniem dotykiem (palpacyjnym) powinna być przeprowadzona ocena oglądaniem.
Zaleca się oglądanie piersi, gdy osoba badana stoi przodem do badającego (lub przed lustrem), z rękami opuszczonymi wzdłuż ciała.
Możliwa jest ocena symetrii piersi i brodawek, ich ewentualnego wciągnięcia, obecności zmian skórnych lub zmian samych brodawek.
Badanie wykonuje się w pozycji leżącej na plecach, tak aby gruczoły piersiowych uległy maksymalnemu spłaszczeniu - zmniejszenie grubości gruczołu ma szczególne znaczenie w przypadku dużych piersi.
W celu spłaszczenia bocznej części badanego gruczołu piersiowego w stosunku do klatki piersiowej należy położyć się na przeciwnym biodrze, jednocześnie obracając ramiona w taki sposób, aby górna połowa ciała spoczywała całą powierzchnią na plecach, a ręka po stronie badanego gruczołu ułożona była częścią grzbietową na czole.
W celu uzyskania spłaszczenia po przyśrodkowej stronie gruczołu piersiowego powinno leżeć się płasko na plecach i przesunąć łokieć ku górze, aż do zrównanie z poziomem barku.
Gruczoł piersiowy zajmuje obszar bocznie do linii pachowej oraz ku górze po okolicę obojczykową.
Badanie wykonane jest poprawnie jeśli obejmuje ono prostokątne pole położone pomiędzy obojczykiem, a dolną linią biustu oraz pomiędzy linią środkową mostka i linią pachową środkową.
Badanie rozpoczyna się w okolicy pachowej i kontynuuje w linii prostej ku dołowi wzdłuż linii pachowej środkowej, aż do dolnej linii biustu. Palce przesuwają się wtedy przyśrodkowo i badanie jest kontynuowane
ku górze klatki piersiowej w linii prostej, aż do wysokości obojczyka. Powtarzając ten manewr bada się całą powierzchnię prostokąta. Aby nie pominąć najmniejszego fragmentu utkania gruczołu piersiowego umowne pasma, wzdłuż których prowadzi się badanie, powinny się pokrywać.
Badanie kontynuuje się do momentu osiągnięcia dolnego przyśrodkowego rogu wyznaczonego umownie prostokąta (pamiętać o zmianie ułożenia ręki).
Trzy palce środkowe składa się razem przy nieco ugiętych palcach. Opuszki palców stanowią powierzchnię wykrywającą zmiany. Wykonuje koliste ruchy palców środkowych, jak gdyby okrążały brzeg niewielkiej monety.
Nad każdym obszarem należy wykonać trzy okrążenia, nasilając stopniowo nacisk: od słabego, mającego na celu wykrycie zmiany położonej powierzchownie, przez umiarkowany mający na celu stwierdzenie zmiany położonej w warstwie pośredniej, do mocnego docierającego do warstw gruczołu piersiowego położonych przy ścianie klatki piersiowej.
Zawsze dodatkowo należy zbadać okolice nadobojczykowe oraz pachowe w poszukiwaniu powiększonych węzłów chłonnych.